74770496

Różnice pomiędzy Clean Break Consent Order a Consent Order

Fri, 01 Mar 2024 10:39:02 GMT

Różnice pomiędzy Clean Break Consent Order a Consent Order

Clean Break Consent Order

Główny cel: całkowite zerwanie więzi finansowych, zapewniając brak możliwości składania przyszłych roszczeń finansowych przeciwko drugiej stronie.
Stworzenie czystego rozstania.
Skupia się na podziale majątku, transferach nieruchomości i zrównaniu zobowiązań finansowych.
Ostateczne rozwiązanie wszystkich spraw finansowych.
Może być wydany przez sąd bez potrzeby zgody obu stron, jeśli sąd uznaje to za konieczne.
Służy bardziej konkretnemu celowi oddzielenia finansowego.

Consent Order

Szerszy cel: formalizacja rozstrzygnięć finansowych na podstawie wzajemnej zgody.
Może obejmować postanowienia o czystym rozstaniu oraz różne inne uregulowania finansowe.
Może obejmować szeroki zakres uregulowań finansowych, np. stałe płatności alimentacyjne, transfery nieruchomości, wsparcie dla dziecka.
Wymaga zgody obu stron, aby było wiążące prawnie.
Oferuje większą elastyczność, pozostawiając możliwość negocjacji dotyczących przyszłych uregulowań finansowych, bardziej odpowiednich dla konkretnej sytuacji.

Zarówno Clean Break Consent Order, jak i Consent Order są prawnie wykonalne, pod warunkiem poprawnego sporządzenia i zatwierdzenia przez sąd. Naruszenie postanowień tych rozkazów może prowadzić do konsekwencji prawnych.

Co to jest Ugoda Majątkowa tzw. Clean Break Consent Order?

Fri, 01 Mar 2024 09:36:28 GMT

Podział Majątku-Ugoda Majątkowa tzw. Clean Break Consent Order

Ugoda Majątkowa tzw. Clean Break Consent Order to oficjalne porozumienie zatwierdzone przez sąd, które całkowicie zrywa wszelkie więzi finansowe między stronami po rozwodzie. Dokument ten zapewnia ostateczne rozstrzygnięcie kwestii majątkowych i alimentacyjnych.

Funkcje:

Zerwanie więzi: Porozumienie eliminuje ryzyko roszczeń ze strony byłego małżonka w przyszłości, nawet w przypadku znacznego wzrostu majątku jednej ze stron.
Ochrona prawna: Ten dokument zapewnia prawną skuteczność, chroniąc obie strony przed nieuczciwymi roszczeniami
Nieodwołalność: Uzgodnienia zawarte w porozumieniu są ostateczne
Pewność: Czysta Rozdzielność Zgody Finansowej zapewnia bezpieczeństwo i pewność prawną po rozwodzie.

Zalety:

Ostateczne zakończeni e: Porozumienie umożliwia definitywne zakończenie zależności finansowej między byłymi małżonkami.
Zabezpieczenie przed roszczeniami: Dokument chroni przed ryzykiem roszczeń alimentacyjnych lub majątkowych w przyszłości.
Stabilność i pewność: Porozumienie zapewnia stabilność finansową i pewność prawną po rozwodzie.
Oszczędność czasu i kosztów: Dokument może skrócić proces rozwodowy i obniżyć jego koszty, eliminując konieczność długotrwałych negocjacji.

Dodatkowe informacje:

Zaleca się, aby przed zawarciem Porozumienia o Czystej Rozdzielności Zgody Finansowej zasięgnąć porady prawnej.
Ważne jest, aby dokument był sporządzony w formie pisemnej i zatwierdzony przez sąd.
Porozumienie powinno zawierać szczegółowe informacje na temat wszystkich kwestii finansowych, takich jak podział majątku, alimenty, spłata długów itp.

Czy automatycznie otrzymam porozumienie o zgodzie wraz z rozwodem?

Nie, nie otrzymasz automatycznie porozumienia o zgodzie wraz z rozwodem. Jest to osobny dokument, o który musisz się ubiegać. Możesz się rozwieść bez niego, ale nie jest to zalecane.

Aby uzyskać porozumienie o zgodzie musisz złożyć osobny wniosek do sądu.

Pamiętaj, że uzyskanie porozumienia o zgodzie jest korzystne dla obu stron, ponieważ:

Określa warunki finansowe po rozwodzie.
Zapobiega przyszłym sporom.
Zapewnia bezpieczeństwo i stabilność.

Ugoda Majątkowa to kluczowe narzędzie zapewniające ostateczne zerwanie więzi finansowych po rozwodzie. Porozumienie to chroni obie strony przed potencjalnymi roszczeniami i zapewnia stabilność finansową po zakończeniu małżeństwa.

Co to jest Porozumienie Finansowe (Consent Order)?

Fri, 23 Feb 2024 22:16:17 GMT

Co to jest Porozumienie Finansowe (Consent Order)?

Porozumienie Finansowe (Consent Order) , znane również jako Nakaz Uzyskania Zgody Finansowej, jest oficjalnym dokumentem sądowym, który nadaje prawną moc wcześniej osiągniętemu porozumieniu finansowemu między stronami w procesie rozwodu.

Funkcje:

Uznanie prawne: Nakaz ten uznaje ustalone wcześniej porozumienie finansowe jako prawnie wiążące, zapewniając jasność i bezpieczeństwo obu stronom.
Określenie podziału majątku: Porozumienie Finansowe może określać, co ma się dziać z majątkiem, emeryturami lub innymi aktywami w przypadku rozwodu.
Ustalenie płatności: Nakaz może zawierać szczegółowe informacje dotyczące bieżących płatności alimentacyjnych lub innych zobowiązań finansowych między stronami.

Zalety:

Ostateczne zerwanie więzi: Zatwierdzenie Porozumienia Finansowego przez sąd umożliwia ostateczne zerwanie więzi finansowych między małżonkami.
Zapobieganie sporom: Dokument ten pomaga zapobiec ewentualnym przyszłym roszczeniom finansowym, zapewniając jasność i precyzję ustaleń.
Sprawny proces rozwodowy: Porozumienie Finansowe może usprawnić proces rozwodowy, eliminując konieczność długotrwałych i kosztownych negocjacji.

Podsumowanie:

Porozumienie Finansowe jest kluczowym elementem procesu rozwodu, zapewnia prawną skuteczność ustaleń finansowych i chroni interesy obu stron. Zatwierdzenie tego dokumentu przez sąd ułatwia ostateczne zakończenie małżeństwa i zapobiega potencjalnym sporom w przyszłości.

Dodatkowe informacje :

Porozumienie Finansowe powinno być sporządzone w formie pisemnej i zatwierdzone przez sąd.
W treści dokumentu powinny być zawarte wszystkie istotne kwestie finansowe, takie jak podział majątku, alimenty, spłata długów itp.
Zaleca się, aby przed zawarciem Porozumienia Finansowego zasięgnąć porady prawnej.

Czy automatycznie otrzymam porozumienie o zgodzie wraz z rozwodem?

Nie, nie otrzymasz automatycznie porozumienia o zgodzie wraz z rozwodem. Jest to osobny dokument, o który musisz się ubiegać. Możesz się rozwieść bez niego, ale nie jest to zalecane.

Aby uzyskać porozumienie o zgodzie musisz złożyć osobny wniosek do sądu.

Pamiętaj, że uzyskanie porozumienia o zgodzie jest korzystne dla obu stron, ponieważ:

Określa warunki finansowe po rozwodzie.
Zapobiega przyszłym sporom.
Zapewnia bezpieczeństwo i stabilność.

Jeśli potrzebują Państwo porady w tej sprawie lub mają jakiekolwiek pytania, proszę skontaktować się z adwokatem Barbarą Bitis pod numerem telefonu 07927 191 382 lub drogą mailową: info@prawniklondyn.com

Kto może zmienić imię dziecka?

Fri, 27 Oct 2023 20:17:35 GMT

Kto może zmienić imię dziecka?

Zmiana imienia dziecka - wymagania i proces

Kto może zmienić imię dziecka?

Imię dziecka jest ustalane krótko po urodzeniu, podczas rejestracji przez matkę, ojca lub osobę posiadającą odpowiedzialność rodzicielską. Akt urodzenia stanowi oficjalny zapis imienia dziecka, daty urodzenia i informacji o rodzicach.

Możliwa jest zmiana imienia lub nazwiska dziecka, lub dodanie kolejnych imion. Istnieją jednak pewne ograniczenia dotyczące używanych imion, oparte na zasadach polityki publicznej.

Zasady dotyczące dzieci stanowią, że:

• Jeśli tylko jeden rodzic lub jedna osoba posiada odpowiedzialność rodzicielską za dziecko, ta osoba może legalnie zmienić imię dziecka. Jeśli jednak drugi rodzic bez odpowiedzialności rodzicielskiej zgłasza sprzeciw, zaleca się uzyskanie zgody sądu.

• Jeśli dwie lub więcej osób ma odpowiedzialność rodzicielską za dziecko, wszyscy oni muszą zgodzić się na zmianę imienia dziecka - zgoda nie musi być spisana na piśmie, ale jest to bardzo pomocne; jeśli nie ma zgody, trzeba złożyć wniosek o zgodę sądu na zmianę imienia.

• Jeśli obowiązuje postanowienie dotyczące aranżacji związanych z miejscem zamieszkania dziecka i terminem pobytu dziecka z jakąkolwiek osobą, imię dziecka nie może być zmieniane bez pisemnej zgody wszystkich osób z odpowiedzialnością rodzicielską lub zezwolenia sądu.

Imię dziecka można zmienić w dowolnym momencie, o ile nie jest to dokonywane z zamiarem wprowadzenia w błąd innych osób.

Proces

Nie istnieje określona procedura prawna, którą trzeba przestrzegać, aby zmienić imię dziecka, o ile wszyscy, którzy muszą wyrazić zgodę, to zrobili.

Wiele oficjalnych organizacji wymaga dowodu na zmianę imienia, dlatego sensowne jest sporządzenie aktu zmiany imienia (Change of name deed), który dostarcza dowodu na zmianę imienia. Nie ma obowiązku rejestracji tego dokumentu, ale rejestracja dostarczy publicznego zapisu wykonania aktu i zmiany imienia danej osoby.

Jeśli nie możesz uzyskać zgody innych osób z odpowiedzialnością rodzicielską na zmianę imienia, możesz złożyć wniosek do sądu o wydanie rozporządzenia zezwalającego na zmianę.

Jeśli imię zostało zmienione bez twojej zgody, możesz zwrócić się do sądu o przywrócenie poprzedniego imienia.

Divorce and Business Valuation: Navigating the Complexities of Financial Asset Division -Valuing the business

Mon, 20 Mar 2023 20:12:28 GMT

Divorce and Business Valuation: Navigating the Complexities of Financial Asset Division-Valuing the business

In any divorce proceedings involving a company, the commercial reality of the business must be taken into account.

Valuation of a company can be calculated through various methods and should take into consideration any shareholder agreements, articles of association, and the concept of 'fair value'. It usually involves an equivalent proportion to the total issued share capital without discount for minority holding unless special circumstances apply.

Valuations are often based on net asset valuation or earnings basis (EBIT/EBITDA) with market-referenced multipliers or dividend yield calculations based on profitability.

Valuing a company can be done in various ways, such as assets basis, earnings basis or market value. The method used depends on the company and sector it operates in. When valuing based on future income there is risk of double-counting if periodical payments are to be paid from this income. In these cases, it may not be suitable to consider the value of shares held by the company.

In family cases, a valuation is typically based on either a net asset or earnings basis.

• Net asset valuations are most common for companies with fixed assets and involve taking the value of all assets into consideration.

• Earnings-based valuations (EBIT/EBITDA) can be used when considering companies with significant income, as they use market-referenced multipliers to calculate the price.

• Dividend yield calculations may be useful in instances where the company has limited fixed assets but still generates an income that doesn't justify an earnings-based valuation.

The courts have drawn a distinction between liquid assets and shares in a business, which are ‘risk-laden’ assets. It is usual to instruct an accountant with no prior knowledge of the company, but often with knowledge of the sector. It may be beneficial for them to not only value an interest in a company but also address issues such as liquidity and future maintainable income.

The sale of the company or its assets should be considered as a possible option to raise funds. It is important to consider whether either party intends on leaving the business following divorce and if an order requires one party's assets to pay for another's award, liquidity issues should also be addressed.

Generally speaking, present market value is usually used as a measurement when determining fair value in such cases; however, economic or hope values may come into play in exceptional circumstances. Any potential liability for capital gains tax and costs of sale must also be factored in.

In some cases the court has been reluctant to base an entire award upon an accountant’s valuation of a business interest and has simply applied the yardstick of equality.

Divorce and Business Valuation: Navigating the Complexities of Financial Asset Division

Tue, 14 Mar 2023 21:23:50 GMT

Divorce and Business Valuation: Navigating the Complexities of Financial Asset Division

In a divorce involving business assets, understanding the division of matrimonial assets is key.

This is a highly complex area of law that requires a thorough understanding of both the legal and financial aspects of the business.

The aim of the articles series is to clarify the key factors that the court will take into account while issuing an order pertaining to a business during divorce proceedings. It will also cover the process and factors that come into play when the court orders the sale of a business in a divorce.

In financial remedy proceedings, the court may direct a valuation of an interest in a limited company.

In a one-person incorporated trading entity it is usually straightforward to calculate the value of the business and formal valuations are not required. For larger businesses or those with multiple shareholders, it will be necessary for the court to appoint a forensic accountant to conduct a valuation.

Family owned companies are typically limited by shares and have at least one director; they may also have employees or contracts of employment/service level agreements for directors. Spouses can also hold minority shareholdings in large entities, which require careful consideration when formulating questions on what information should be sought from them, as some data might be confidential requiring joining parties into proceedings for orders against them.

Solutions could include transfer of shares, sale of the company or its assets, resignation as a director, exchange for value etc. The first step would often involve obtaining company asset valuations unless there is no intrinsic value beyond book values and cash reserves available in a bank account.

Next topic - Valuing the business

TBC

Od jakiego wieku dziecko może decydować z kim chce mieszkać w Anglii

Tue, 07 Mar 2023 20:28:25 GMT

Od jakiego wieku dziecko może decydować z kim chce mieszkać w Anglii?

W prawie nie ma ustalonego wieku, który określa, kiedy dziecko może wyrazić preferencję co do miejsca, w którym chce mieszkać. Jednakże, prawnie, dziecko nie może decydować o tym, z kim chce mieszkać, dopóki nie osiągnie 16. roku życia. Po osiągnięciu wieku 16 lat, dziecko ma prawo wyboru, z którym rodzicem chce mieszkać zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi. Wyjątkiem od tego jest sytuacja, gdy istnieje postanowienie sądowe (takie jak postanowienie o ustaleniu kontaktów z dzieckiem) określające, że powinno mieszkać z jednym z rodziców do wieku 17 lub 18 lat.

Sad weźmie pod uwagę życzenia i odczucia dziecka od wieku, w którym uważa się, że rozumie sytuację. Zazwyczaj jest to wiek 12 lub 13 lat, ale zależy to od dziecka i innych kwestii, takich jak trudności w uczeniu się czy niepełnosprawność. Życzenia dziecka poniżej 12 roku życia również mogą być brane pod uwagę, ale sąd prawdopodobnie przypisze im mniejszą wagę.

Poniższy artykuł przedstawia odpowiedzi na często zadawane pytania oraz porusza ważne kwestie dotyczące tematu.

Jak zdecydować, z kim dziecko będzie mieszkać po rozwodzie?

Decyzja o tym, z kim dziecko będzie mieszkać po rozwodzie lub separacji, jest jedną z najważniejszych decyzji do podjęcia. To rodzice decydują, kto będzie głównym opiekunem (czyli osobą, z którą dziecko będzie mieszkać) oraz ile czasu dziecko może spędzić z drugim rodzicem.

Co, jeśli oboje rodzice się zgadzają co do tego, z kim dziecko będzie mieszkać po rozwodzie?

Dla niektórych rodzin decyzja będzie oczywista, podczas gdy dla innych, na przykład, jeśli jeden z rodziców często pracuje poza domem, jest to bardziej skomplikowane. W takim przypadku można ustalić harmonijny plan opieki, który umożliwi dziecku jak najlepsze funkcjonowanie.

Wybór powinien być taki, który najlepiej odpowiada interesom dzieci, a nie rodziców. Istnieje wiele opcji oferujących sposoby dzielenia czasu i zasobów między rodzicami. Jeśli oboje rodzice się zgadzają, mogą sami dokonać ustaleń, unikając długich i kosztownych postępowań prawnych.

Co, jeśli rodzice się nie zgadzają co do tego, z kim dziecko powinno mieszkać po rozwodzie lub separacji?

W takim przypadku mogą skorzystać z mediacji lub negocjacji za pośrednictwem swoich prawników, aby osiągnąć porozumienie. Te opcje powinny być rozważone przed wszelkimi wnioskami skierowanymi do sądu.

Jak mediacja może pomóc rodzicom w trakcie separacji?

Mediacja może pomóc w dyskusji nad kwestiami dotyczącymi dzieci i pomóc rodzicom w próbie osiągnięcia porozumienia w kwestiach praktycznych, takich jak miejsce zamieszkania dzieci. Mediator nie może udzielić porady prawnej, więc warto rozważyć zasięgniecie niezależnej porady prawnej w sprawie osiągniętej umowy. Mediacja nie jest odpowiednia dla wszystkich przypadków, szczególnie tam, gdzie występuje przemoc domowa.

Co, jeśli mediacja jest nieodpowiednia w twoim przypadku lub nie odnosi sukcesu?

W takim przypadku możesz złożyć wniosek do sądu o postanowienie dotyczące dziecka (Child Arrangement Orders).

Głównym priorytetem Sądu jest dobro dziecka. Podczas podejmowania decyzji sąd będzie brał pod uwagę następujące kryteria:

Wiek dziecka
Jak dojrzałe są ich poglądy
Czy Sąd uważa, że rodzic lub inna osoba wpłynęła na dziecka poglądy *
Czy dziecko rozumie konsekwencje swoich życzeń
Czy dziecko przemyślało swoją decyzję, czy wyraziło opinię w wyniku impulsu
Czy dziecko było w stanie wyjaśnić powody swojej decyzji

Sąd będzie również brał pod uwagę, jak ważne są te kwestie. Na przykład, poglądy dziecka mogą mieć większą wagę dla mniej ważnych aspektów ich wychowania niż dla bardziej znaczących decyzji dotyczących miejsca zamieszkania, szkoły czy kontaktu z innymi.

Po tym, jak sąd zdecyduje, czy uwzględnić poglądy dziecka i do jakiego stopnia, rozważy pozostałe czynniki z kryteriów oceny dobrostanu dziecka. Następnie może zdecydować, czy to, czego chce dziecko, jest naprawdę najlepsze i czy spełnia jego potrzeby.

Czy proces o opiekę nad dzieckiem różni się w przypadku, gdy rodzice są małżeństwem lub gdy są w nieformalnym związku (konkubinat)?

Proces jest taki sam, pod warunkiem, że ojciec widnieje w akcie urodzenia i ma tym samym prawo do odpowiedzialności rodzicielskiej.

Co, jeśli ojciec nie widnieje na akcie urodzenia i nie jest w związku małżeńskim z matką dziecka?

Jeśli ojciec nie został wymieniony w akcie urodzenia i nie jest w związku małżeńskim z matką dziecka, to nie posiada on automatycznie praw rodzicielskich. Ojciec ma jednak kilka opcji na uzyskanie praw rodzicielskich bez konieczności występowania do sądu:

Przez zawarcie małżeństwa lub zarejestrowanie związku partnerskiego z matką dziecka
Poprzez rejestrację jako ojciec dziecka (ponowne zarejestrowanie urodzenia dziecka za zgodą matki i pod warunkiem, że wcześniej nie został wymieniony żaden ojciec)
Poprzez zawarcie umowy o odpowiedzialność rodzicielską z matką
Poprzez formalne mianowanie go jako opiekuna

Jeśli będzie konieczne wnioskowanie do sądu, ojciec może również uzyskać prawo do odpowiedzialności rodzicielskiej poprzez:

Postanowienie sądowe w sprawie podziału zakresu obowiązków wychowawczych między rodzicami
Postanowienie sądu dotyczące ustalenia pobytu dziecka, w którym ojciec jest wymieniony jako osoba, z którą dziecko/dzieci mieszkają i gdzie konieczne jest oddzielne postanowienie sadu dot. odpowiedzialności rodzicielskiej.
Postanowienie sądu dotyczące ustalenia pobytu dziecka, zgodnie z którym dzieci spędzają czas z ojcem. Sąd musi wówczas rozważyć, czy należy także wydać decyzję dotyczącą odpowiedzialności rodzicielskiej.

* Czy sąd uważa, że na ich poglądy miał wpływ któryś z rodziców lub inna osoba (tzw. Parental alienation) to proces, w którym jeden z rodziców wprowadza dziecko w stan niechęci wobec drugiego rodzica. W Anglii, rodzice mogą ponieść za to konsekwencje prawne, w tym utratę prawa do opieki nad dzieckiem. Odniosę się do tego tematu w następnym artykule, gdzie dokładniej omówię definicję parental alienation, jego wpływ na dziecko i sposoby radzenia sobie z tym problemem.

Co zrobić aby przetrwać Walentynki?

Tue, 14 Feb 2023 12:29:08 GMT

Co zrobić aby przetrwać Walentynki?

Kiedy jesteś w trakcie rozwodu, Walentynki mogą wydawać się ostatnią rzeczą, którą teraz potrzebujesz.

Komercyjność Walentynek jest prawie niemożliwa do zignorowania. Dla tych z Was, którzy przeżywają rozstanie, Walentynki mogą być smutne i przygnębiające.

Co zrobić aby przetrwać Walentynki?

Pamiętaj, że to tylko JEDEN dzień. Nadszedł czas, aby mieć widok „w połowie pełny”, a nie „w połowie pusty” i spróbować zobaczyć te punkty orientacyjne jako początek nowego rozdziału.

Zrób wszystko z myślą o dzieciach:

Jeśli w Walentynki chodzi o miłość, to dlaczego nie wykorzystać tego jako okazji, aby pokazać dzieciom, jak bardzo Ci na nich zależy – w dobie zaawansowanych technologii i gier komputerowych kartka pocztowa od ciebie, przypominająca im, że ich kochasz i nie możesz się doczekać zabawy w ferie lub w weekend byłaby miłą niespodzianką.

Nie duś się w domu:

Zbyt łatwo jest użalać się nad sobą. Idź do pubu, kina, na siłownię, mecz, a nawet idź pobiegać. Planuj z wyprzedzeniem, aby wiedzieć, co będziesz robić w następnych dniach.

Pamiętaj, że Walentynki to dzień świętowania miłości, więc świętuj go z ludźmi których kochasz i którzy zawsze będą przy Tobie: Twoi przyjaciele, rodzina i dzieci. Oni będę cię wpierać, bo wiedzą, że to trudny dla ciebie czas. Spróbuj zadać sobie pytanie, jak możesz ulepszyć swój dzień. Jak możesz okazać sobie trochę miłości? Kup sobie kwiaty, idź na spacer ze swoimi dziećmi, obejrzyj zabawny film lub kup sobie czekoladki.

Zmień nastawienie:

Zamiast myśleć o tym, czego może ci brakować, pomyśl o tym, czego NIE musisz już znosić. Co zawsze irytowało cię w twoim byłym/byłą? Co możesz zrobić teraz, czego nie mogłeś/aś zrobić wcześniej?

Odłącz się od mediów społecznościowych.

Nie sprawdzaj swojego byłego partnera, aby zobaczyć, co robi. Zamiast tego skup się na sobie i na tym, co możesz zrobić, aby trochę ułatwić sobie życie.

Baw się dobrze i zrób coś innego:

Spędzaj czas z osobami w podobnej sytuacji. Spotkaj się ze swoimi samotnymi przyjaciółmi i zorganizuj antywalentynkowe spotkanie lub wieczór gier/filmów.

Jeśli ty i twój były zawsze chodziliście w to samo miejsce lub robiliście to samo w Walentynki, spróbuj czegoś, czego twój były nigdy by nie zrobił. Stwórz nowe wspomnienie, które z czasem zastąpi stare.

Pokaż swoim bliskim, jak bardzo ich doceniasz:

Walentynki nie muszą kojarzyć się z romantyczną miłością. Więc dzisiaj pozwól swoim dzieciom, rodzinie, przyjaciołom wiedzieć, jak bardzo ich kochasz i doceniasz. Zadzwoń do swojego najlepszego przyjaciela i powiedz mu, jak bardzo doceniasz jego wsparcie, które Ci okazał podczas rozstania.

Rozprzestrzeniaj miłość:

Zrób coś miłego dla kogoś innego. Kiedy robimy dobre rzeczy dla innych, podnosi to nasz poziom serotoniny, neuroprzekaźników, które pomagają nam czuć się usatysfakcjonowanym i zadowolonym. Wiele leków przeciwdepresyjnych działa w podobny sposób, poprzez zwiększanie poziomu serotoniny w naszym organizmie – dlaczego nie zastąpić tego, po prostu robiąc coś miłego dla kogoś innego?

Miej postawę wdzięczności:

Wdzięczność to fantastyczne antidotum na stres. Napisz listę wszystkich rzeczy w swoim życiu, za które jesteś wdzięczny i przyklej ją na lodówce. Skoncentruj się na tym przez 30 sekund i zobacz, jak się czujesz. Czy zauważasz poprawę nastroju?

Świadome poszukiwanie dobrych rzeczy, pomaga zwiększyć hormony dobrego samopoczucia i wytrenuje mózg, aby zaczął szukać pozytywów, nawet jeśli sprawy mogą wydawać się naprawdę trudne.

Wiedz, że to minie:

Jeśli są to Twoje pierwsze samotne Walentynki, wiedz, że już nigdy nie będziesz musiał/ła przechodzić przez to „pierwsze”. Następnym razem zawsze będzie łatwiej.

Podział majątku i dziedziczenie w konkubinacie

Sat, 24 Sep 2022 14:41:06 GMT

Jakie prawa mają byli konkubenci po ustaniu konkubinatu? W jaki sposób można zabezpieczyć swoją pozycje jako współwłaściciel?

Podział majątku i dziedziczenie w konkubinacie

Mieszkam z moim partnerem od jakiegoś czasu, ale nie jesteśmy małżeństwem. Teraz chcemy się rozejść. Czy mam te same prawa, co małżeństwa w wypadku rozwodu?

Konkubenci nie są traktowani w ten sam sposób przez prawo, co małżeństwa, niezależnie od okresu współzamieszkiwania. Prawo oferuje bardzo niski poziom ochrony rozchodzącym się nieformalnym związkom oraz nie mają one automatycznie możliwości, by dochodzić roszczeń względem drugiej osoby. Zamiast tego, w celu uzgodnienia sporów o własność, konkubenci muszą polegać na formalnej umowie pomiędzy partnerami (cohabitation agreement) . Zwykle obie strony pozostają właścicielami swoich nieruchomości lub udokumentowanych udziałów we współwłasnej nieruchomości.

Zerwanie zaręczyn jest wyjątkiem od tej zasady; nieruchomość, z której jedna lub obie osoby miały korzyści podczas trwania zaręczyn podpada pod te same zasady, co te, które determinują prawa mężów i żon w odpowiadających sytuacjach.

Czy obejmują mnie jakiekolwiek prawa, jeśli chodzi o nasz dom rodzinny?

Nie istnieją żadne automatyczne prawa do domu rodzinnego, wynikające z racji konkubinatu. Sytuacja konkubentów zmienia się na podstawie tego, kto jest właścicielem nieruchomości: jedno z nich, czy oboje. Wielu współwłaścicieli nie jest świadomych, że mogą posiadać nieruchomość na więcej niż jeden sposób, oraz że ten sposób może wpłynąć na ich prawo do dziedziczenia ustawowego w przypadku śmierci jednego z partnerów.

W Anglii istnieją dwie formy współwłasności pomiędzy jego współwłaścicielami:

Joint tenants (współwłaściciele połączenie ustawową wspólnością majątkową), w częściach równych 50/50
Tenants in common (współwłaściciele według określonego udziału procentowego), w częściach równych lub nierównych ustalonych indywidualnie pomiędzy właścicielami.

Joint tenants oznacza, że nieruchomość należy niepodzielnie do wszystkich współwłaścicieli. Każdy joint tenant ma niepodzielny udział w nieruchomości i współwłaściciele mają takie samo prawo do całości nieruchomości, niezależnie od ich wkładu finansowego. W przypadku śmierci jednego z współwłaścicieli, jego udział w nieruchomości przechodzi na drugiego właściciela automatycznie, zgodnie z prawem dziedziczenia (survivorship) . Niezależnie od tego, czy któryś ze współwłaścicieli spisał testament, jego udział w majątku przejdzie na jego partnera w momencie jego śmierci (i odwrotnie).

Jeżeli nieruchomość jest wspólną własnością (tenants in common) , oznacza to, że każdy właściciel ma swój odrębny udział w nieruchomości, które zwykle zostają określone w momencie zakupu. W sytuacji spornej, wkład finansowy każdej ze stron determinuje ich wydatki i zyski związane z posiadłością. Tenants in common mogą zadecydować, aby pozostawić ich udziały w testamencie dla wybranych przez nich beneficjentów. Jeśli testament nie został spisany, w przypadku śmierci udziały w nieruchomości zostano przekazane zgodnie z prawami spadkowymi (intestacy laws).

Nie jestem pewien, czy nieruchomość należy do nas jako joint tenants, czy jako tenants in common. Jak mogę to sprawdzić?

Informacje dostępne są w księdze wieczystej (land registry) . Możesz również skontaktować się z prawnikiem. Informacje na bardziej szczegółowe tematy można znaleźć odwiedzając stronę www.prawniklondyn.com lub kontaktując się z nasza kancelarią.

Posiadamy nieruchomość jako joint tenants. Czy mogę to zmienić?

Jest to możliwe przez tzw. zerwanie joint tenancy (z ang severance of joint tenancy) . Zmianę tego typu może wprowadzić jeden z współwłaścicieli bez zgody drugiego lub przy zgodzie stron.

W sytuacji rozpadu związku joint tenants powinni zawsze wziąć pod uwagę możliwość ‘zerwania’ joint tenancy, szczególnie jeśli nie życzą sobie, by drugi właściciel automatycznie odziedziczył ich udział po śmierci.

Istnieją różne powody, dla których współwłaściciele chcieliby zmienić formę własności nieruchomości, chociażby:

- większy wkład w zakup nieruchomości

- pozostawić nieruchomość w testamencie innym beneficjentom, jak np. dzieciom z poprzednich związków

Mój partner jest właścicielem domu, ale ja współfinansowałam/łem zakup i utrzymanie. Czy należy mi się udział w nieruchomości?

Konkubinatom nie jest automatycznie przyznawany udział do nieruchomości, jeśli tylko jeden z partnerów jest właścicielem. Osoba niebędąca właścicielem będzie musiała wykazać, że miała udział w nieruchomości tzn. jakiego stopnia był jej wkład finansowy.

W przypadkach roszczeń, aby odnieść sukces, wnioskodawca musiałby wykazać na podstawie dowodów, że:

a) wniósł bezpośredni wkład finansowy na rzecz nieruchomości

b) zostało uzgodnione, iż będzie miał wkład w nieruchomości i jasno respektował to założenie (cohabitation agreement, deed of trust)

c) drugi współwłaściciel zapewnił, że wnioskodawca będzie miał prawo do udziału w nieruchomości.

Jest to złożony obszar prawa, który wymaga specjalistycznej porady prawnej.

Jeśli w grę wchodzą dzieci, sąd ma oddzielne uprawnienia do przyznania partnerowi, który nie jest właścicielem, praw do zamieszkania, tak aby potrzeby mieszkalne były zaspokojone w okresie dorastania dziecka.

Jak mogę zabezpieczyć moją pozycję jako współwłaściciela?

Poprzez następujące umowy:

(Cohabitation agreement ) – zawiera ustalenia finansowe pomiędzy partnerami, którzy decydują się zamieszkać razem. Determinuje jak wydatki na wspólne życie będą wydawane oraz jak nabyty majątek lub długi będą dzielone podczas wspólnego życia partnerów. Tego typu umowa zabezpiecza interesy obu partnerów w przypadku, gdy związek rozpadnie się, jak i sposobu, w jaki będą wspierać ich dzieci, jeśli się rozejdą.

(Declaration of Trust) – określa, w jaki sposób współwłaściciele pragną posiadać własność, w jakich udziałach i na jakich warunkach. Deklaracja może również określać co się stanie po rozpadzie związku.

Jest to jeden z najważniejszych dokumentów przy zakupie nieruchomości, który może być podpisany zarówno przed zakupem, jak i po. Deklaracja jest ważna minimum 10 lat.

Will (Testament) – o ile nie zostanie to wyraźnie ustalone w testamencie, konkubent nie ma automatycznego prawa do odziedziczenia ani do roszczenia majątku zmarłego partnera. Ważnym jest, aby spisać testament tak, aby Twoja własność została odziedziczona przez twojego partnera. Spisanie testamentu jest szczególnie ważne, jeśli masz dzieci lub rodzinę, która polega na Tobie finansowo, jako że testament jest jedynym sposobem na przekazanie Twojego majątku osobom, na których Ci zależy.

The remarriage trap - what is it and why is it so important?

Fri, 07 Jan 2022 21:04:08 GMT

The remarriage trap - what is it and why is it so important?

After the Decree Absolute has been granted, your financial claims against your spouse remain open; either party can make a financial claim against the other at any time in the future. However, if you remarry or form a civil partnership before resolving the finances, you may be prevented from making a financial claim in the future. This is known as the remarriage trap.

Section 28 (3) of the Matrimonial Causes Act 1973 (‘MCA 1973’) states as follows:

“If after the grant of an order or decree dissolving or annulling a marriage either party to that marriage remarries whether at any time before or after the commencement of this Act or forms a civil partnership, that party shall not be entitled to apply, by reference to the grant of that order or decree, for a financial provision order in his or her favour, or for a property adjustment order, against the other party to that marriage.”

In summary, the party that has subsequently remarried is debarred under section 28(3) from making a financial claim. If a party made an application for financial relief prior to remarrying, their position is protected.

The case of Wyatt v. Vince [2016] EWHC 1368 (Fam) established that there is no time limit when the financial claim can be brought. In this case, the wife issued financial proceedings against husband some 19 years after the decree absolute was granted. Parties’ financial circumstances were modest at the time and so she felt no need to do so at the time, however, many years after the parties divorced, the husband established a successful business with an estimated value of £57 million. The court has allowed her claim.

The case of E v E [2008] is another example of the dangers that the remarriage trap can pose and what Singer J called the “elephant trap of premature remarriage”. In this case, the parties reached the agreement in which the wife, who held the bulk of the wealth in the marriage, was to pay the husband a lump sum of £250,000. The husband’s solicitors filed a Consent Order with the Court for approval; however, this was done three days after the husband had remarried in Bali. The Court refused to approve the Consent Order and the wife was not required to pay the husband any money.

The above cases clearly demonstrate that it is imperative to either finalise financial matters before remarriage or make an application before remarriage.

You can sever the financial ties with your spouse by obtaining a Consent Order, which sets out the agreement between you and your spouse in respect of the finances, and having this Order approved by the Court. If this is not possible, then an application for Financial Relief should be filed with the Court prior to remarrying. If you were the petitioner in the divorce, and you have remarried, you may still be entitled to make a claim against your former spouse, provided all the relevant claims were ticked on the divorce petition. This effectively means that your financial application was made on the issue of divorce petition and before your remarriage.

In circumstances, where remedy cannot be pursued under the MCA 1973, another potential route would be a claim under the Trusts of Land and Appointment of Trustees Act 1996 in relation to jointly owned property.

If you wish to discuss any of the above issues in further detail, please contact Barbara Bitis on 07927 191 382.

Landmark Judgment on Family Court’s Approach to Domestic Abuse

Wed, 31 Mar 2021 12:49:45 GMT

Landmark Judgment on Family Court’s Approach to Domestic Abuse

The Court of Appeal has handed down a landmark judgment , which considers how the family court is to treat allegations of domestic abuse and coercive and controlling behaviour.

The decision comes months after Mr. Justice Hayden’s comments in F v M [2021] EWFC 4 in which the use of Scott Schedules was called into question when allegations are made of controlling and coercive behaviour. Both judgments highlighted that such behaviour often comprises regular and consistent behaviour over a long period of time and is rarely a one-off event.

The court confirmed the need to move away from using Scott Schedules, which are ineffective and frequently unsuitable and concluded that instead of relying on them, parties be given leave to file short statements or present brief oral evidence at a preliminary hearing, setting out the alleged abuse and how it has affected them.

Family court may well make findings as to what injury was caused rather than analysing factual evidence in the proceedings relating to the welfare of children based on criminal law principles.

For more information contact Barbara Bitis on 07927 191 382.

Podział majątku w UK

Thu, 18 Mar 2021 18:40:08 GMT

Co warto wiedzieć przed podjęciem wiążących decyzji dotyczących nieruchomości wspólnej?

Wakacje podatkowe dotyczące podatku Stamp duty zakończą się latem tego roku. Wywiera to presje na wielu parach, które są w trakcie sprawy rozwodowej, aby sprzedać dom i skorzystać z ulgi podatkowej.

Co warto wiedzieć przed podjęciem wiążących decyzji dotyczących nieruchomości wspólnej?

- najlepiej jeśli decydujemy się na sprzedaż domu już po zakończeniu sprawy rozwodowej i po wydaniu orzeczenia sadowego o podziale majątku, w którym zostanie określona wartość nieruchomości i udziałów w niej każdego ze współmałżonków.

- bez orzeczenia sadowego strony mogą w nieskończoność wysuwać wzajemne roszczenia i żądać coraz większych kwot tytułem spłaty ich udziału w nieruchomości. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy byli małżonkowie nie mogą dojść do porozumienia, kto z nich zatrzyma dom na swój użytek. W wydanym orzeczeniu sąd określi, której stronie będzie przysługiwać prawo do nieruchomości oraz jaka kwota winna być spłacona drugiej stronie z tytułu należnego jej udziału w tym majątku.

- orzeczenie sądowe jest również gwarantem zabezpieczenia interesów stron w sytuacji, gdy w czasie wspólności majątkowej małżonkowie ponieśli koszty remontu i modernizacji nieruchomości stanowiącej majątek osobisty jednego ze współmałżonków. W takim przypadku Sąd w wydanym orzeczeniu wyceni te nakłady, zaliczy je do składników majątku wspólnego i określi udziały każdej strony. Współmałżonek będący właścicielem takiej nieruchomości będzie mógł nią zadysponować dopiero po spłacie udziału należnego drugiej stronie.

- w przypadku sprzedaży domu stanowiącego majątek wspólny, wydane orzeczenie sądowe może być podstawą unieruchomienia środków finansowych uzyskanych z tej sprzedaży, na czas do uregulowania przez każdą ze stron całości wzajemnych zobowiązań wynikających z sądowego podziału majątku wspólnego. Środki te są zatrzymywane na wniosek każdej ze stron na koncie firmy prawniczej pośredniczącej w transakcji kupna-sprzedaży.

Reasumując - Orzeczenie sądowe chroni interesy finansowe każdego z byłych współmałżonków, ponieważ nie tylko określa co wchodzi w skład majątku wspólnego i udziały w nim każdej ze stron, ale też gwarantuje, że należne im prawa zostaną wzajemnie zrealizowane.

Proces po wystosowaniu wniosku w sprawach dotyczących dziecka

Mon, 22 Feb 2021 17:34:18 GMT

Proces po wystosowaniu wniosku w sprawach dotyczących dziecka

Posiedzenie wstępne poświęcone rozwiązaniu kwestii spornych (z ang. - First Hearing Dispute Resolution Appointment (FHDRA) w sprawach dotyczących dziecka.

Celem powyższego posiedzenia jest sprecyzowanie kwestii spornych i ich rozwiązanie w miarę najszybszy i najtańszy sposób.

Wydając wniosek o wszczęcie postępowania sąd bierze pod uwagę, czy:

• Strony wzięły udział w spotkaniu mediacyjnym MIAM.

• Jeśli powołano się na zwolnienie z wymogu udziału w spotkaniu mediacyjnym MIAM, to czy zwolnienie zostało należycie uzasadnione. Sąd może nakazać stronom postępowania udział w spotkaniu mediacyjnym MIAM przed nadaniem biegu wnioskowi.

W posiedzeniu wstępnym bierze udział urzędnik ds. dobra dziecka (znany także jako urzędnik Służb ds. Poradnictwa Sądowego i Wsparcia Dzieci i Rodziny (z ang. - Children and Family Court Advisory and Support Service (CAFCASS) officer). Jest to organizacja zajmująca się ochroną praw dziecka w toczącym się przed sądem sporze rodziców. Ponadto, za zgodą zainteresowanych może brać w nim udział powołany przez sąd mediator.

Podczas spotkania wstępnego sędzia i urzędnik CAFCASS służą pomocą i radą stronom postępowania w rozwiązaniu spornych kwestii. Jeśli uda się stronom osiągnąć porozumienie we wszystkich sprawach, sąd wydaje stosowne postanowienie kończące postępowanie. W przypadku, gdy porozumienie nie zostanie osiągnięte, sąd precyzuje nierozstrzygnięte sporne tematy oraz określa jakie dowody należy przedłożyć na posiedzenie poświęcone rozwiązaniu spraw spornych, prowadzone już przez innego sędziego.

Posiedzenie poświęcone rozwiązaniu kwestii spornych (z ang. - Dispute Resolution Appointment (DRA))

Na tym etapie Sąd zazwyczaj zwraca się do stron postępowania o przygotowanie oświadczeń i innych materiałów dowodowych, na których opierają swoje żądania. W miarę potrzeby sąd występuje do urzędu CAFCASS o przygotowanie raportu w odniesieniu do konkretnych kwestii oraz przedstawienie propozycji ich rozwiązania. Urząd sporządza te materiały na podstawie jednej czy też kilku wizyt urzędnika CAFCASS w domach rodziców, rozmów przeprowadzonych z dzieckiem jak też z innymi kluczowymi w sprawie osobami dorosłymi (np. nauczycielami).

Sąd każdorazowo umożliwia stronom postępowania zapoznanie się z treścią raportu i złożenie na piśmie dodatkowych oświadczeń i dokumentów w przedmiocie zaleceń sformułowanych przez CAFCASS. Następnie, w zależności od okoliczności, sąd wyznacza kolejne posiedzenie poświęcone rozwiązaniu kwestii spornych lub zarządza rozprawę końcową.

Rozprawa końcowa

Po złożeniu do sądu wszystkich materiałów i dowodów oraz po zapoznaniu się z nimi sąd zwołuje rozprawę końcową. Przed podjęciem ostatecznych decyzji w nierozstrzygniętych dobrowolnie kwestiach spornych sąd wysłucha zeznań stron sporu, a w przypadku kwestionowania przez którąś ze stron treści raportu CAFCASS, jeżeli sad uzna to za konieczne, również zeznań urzędnika, który sporządzał raport.

W trakcie rozprawy końcowej wszystkie osoby składające zeznania pisemne zostaną zapytane przez swoich własnych przedstawicieli prawnych, przedstawicieli prawnych drugiej strony, a czasami nawet przez sędziego o przedstawienie swojego stanowiska w sprawach, co do których nie udało się osiągnąć porozumienia.

Kiedy należy wnioskować o wydanie postanowień sądowych w sprawie dziecka

Tue, 19 Jan 2021 19:26:42 GMT

Kiedy należy wnioskować o wydanie postanowień sądowych w sprawie dziecka, kto może wnioskować oraz jak złożyć wniosek

Kiedy należy wnioskować o wydanie postanowień sądowych w sprawie dziecka?

Nie jest konieczne wystąpienie o wydanie postanowienia sądowego w sprawie dziecka, jeśli po rozpadzie związku rodzice dziecka są w stanie dojść do porozumienia w zakresie tego, z kim dziecko będzie mieszkało, ewentualnych kontaktów dziecka z rodzicem, z którym dziecko nie mieszka i ich formy. Postanowienie sądowe jest konieczne tylko wtedy, gdy byli partnerzy nie są w stanie poczynić własnych uzgodnień w tym zakresie.

O ile jest to tylko możliwe i bezpieczne, sąd oczekuje, że pozostający w separacji rodzice spróbują osiągnąć porozumienie w kwestiach dotyczących dziecka bez konieczności angażowania w to sądów i będą elastyczni w przypadku konieczności wprowadzenia zmian do wcześniej uzgodnionych ustaleń dotyczących dziecka.

Kto może wnioskować o wydanie postanowień sądowych w sprawie dziecka?

O wydanie postanowienia w sprawie dziecka mogą wnioskować następujące osoby:

• Rodzic, opiekun lub opiekun specjalny dziecka.

• Rodzic przybrany dziecka lub jakakolwiek osoba, która posiada/sprawuje władzę rodzicielską nad dzieckiem na mocy porozumienia w sprawie władzy rodzicielskiej lub postanowienia sądu.

• Jakakolwiek osoba wskazana jako osoba, z którą dziecko ma mieszkać w obowiązującym postanowieniu sądowym w sprawie dziecka.

• Jakakolwiek osoba ze związku małżeńskiego lub partnerskiego (bez względu na to, czy związek ten nadal trwa), w ramach którego dziecko traktowane było jako dziecko rodziny.

• Jakakolwiek osoba, z którą dziecko mieszkało przez trzy lata. Okres ten nie musiał być nieprzerwany, aczkolwiek nie mógł rozpocząć się wcześniej niż pięć lat przed złożeniem wniosku i zakończyć się trzy miesiące przed jego złożeniem.

• Jakakolwiek osoba, która ma zgodę każdej z osób wskazanych w obowiązującym postanowieniu sądowym w sprawie dziecka jako osoby, z którą dziecko ma mieszkać.

• Jakakolwiek osoba, która ma pozwolenie władz lokalnych, w przypadku gdy dziecko jest pod opieką władz lokalnych.

• Jakakolwiek osoba, która ma zgodę każdej z osób z władzą rodzicielską nad dzieckiem.

• Jakakolwiek osoba (która nie jest rodzicem lub opiekunem dziecka), która ma władzę rodzicielską nad dzieckiem poprzez bycie wskazaną w postanowieniu w sprawie dziecka jako osoba, z którą dziecko ma spędza czas lub mieć inną formę kontaktu.

Ponadto, o wydanie postanowienia sądowego w sprawie dziecka regulującego to, z kim dziecko ma mieszkać i/lub kiedy dziecko ma mieszkać z daną osobą może także wnioskować:

• Rodzic zastępczy władz lokalnych, z którym dziecko mieszkało przez okres roku bezpośrednio przed złożeniem wniosku.

• Krewny dziecka, z którym dziecko mieszkało przez okres roku bezpośrednio przed złożeniem wniosku.

Wniosek o pozwolenie

Osoba, która nie zalicza się do żadnej z powyższych kategorii, musi wystąpić do sądu o pozwolenie na złożenie wniosku o postanowienie sądowe w sprawie dziecka.

Jak złożyć wniosek o wydanie postanowień sądowych w sprawie dziecka?

Informacyjno-organizacyjne spotkanie mediacyjne (z ang. - Mediation information and assessment meeting (MIAM))

O ile nie jest się z tego zwolnionym, przed złożeniem wniosku potencjalny wnioskodawca musi odbyć informacyjno-organizacyjne spotkanie mediacyjne MIAM, na które zaprosić należy byłą partnerkę/byłego partnera. Podczas takich spotkań mediacyjnych mediator omawia kwestie sporne z każdą ze stron i ocenia, czy pomocne mogą być inne rodzaje rozwiązywania sporów (na przykład mediacje rodzinne, praktyka kooperatywna czy arbitraż).

Złożenie wniosku do sądu

Jeśli jedna ze stron nie stawi się na spotkaniu MIAM lub jeśli jest się zwolnionym z obowiązku odbycia takiego spotkania mediacyjnego bądź, jeśli mediator uzna, że żadna z innych metod rozwiązywania sporów nie jest stosowna czy właściwa, konieczne jest złożenie wniosku do sądu.

Przewodnik po postanowieniach sądowych w sprawach dotyczących dzieci

Thu, 05 Nov 2020 20:00:30 GMT

Przewodnik po postanowieniach sądowych w sprawach dotyczących dzieci - c zym są, jakie są korzyści ich uzyskania, rodzaje postanowień, które sąd może wydać i kiedy przestają obowiązywać

Prawo opiekuńcze dotyczy kroków, które rodzic może podjąć, kiedy korzysta ze swoich praw i spełnia swoje obowiązki w stosunku do swojego dziecka. Jest to także określane jako sprawowanie władzy rodzicielskiej (z ang. – parental responsibility). Jeśli rodzice się rozejdą, może dojść do sporów odnośnie tego, z którym z rodziców dziecko winno mieszkać, ile czasu będzie spędzać z drugim rodzicem czy inną osobą, z którą nie mieszka na co dzień. Jeśli osiągnięcie porozumienia w tym zakresie nie jest możliwe, konieczne może być wystąpienie do sądu o wydanie postanowień regulujących te kwestie.

Niniejszy przewodnik podaje rodzaje postanowień, które sąd może wydać i przedstawia zarys procesu składania wniosku o ich wydanie do sądu. Wyszczególnia także to, co się stanie po wystosowaniu wniosku.

Czym są postanowienia sądowe w sprawie dziecka?

Postanowienia sądowe w sprawie dziecka (z ang. - Child arrangements orders (CAO)) regulują to, z kim dziecko będzie mieszkać, spędzać czas czy utrzymywać innego rodzaju kontakty. Przykładowo, jeśli rodzice dziecka się rozeszli i każde z nich chce, aby dziecko zamieszkało z nim i nie mogą dojść do porozumienia, konieczne będzie złożenie wniosku do sądu o wydanie postanowienia w sprawie dziecka regulującego jego miejsce zamieszkania.

Jeśli rodzice uzgodnili, z którym z nich dziecko będzie mieszkało, ale nie są w stanie uzgodnić ile czasu będzie spędzało z rodzicem, z którym nie mieszka, konieczne będzie złożenie wniosku do sądu o wydanie postanowienia w sprawie dziecka regulującego kwestię kontaktów.

Postanowienie sądowe w sprawie dziecka regulujące kwestię kontaktów nakazuje osobie, z którą dziecko mieszka, pozwalać dziecku na odwiedzanie lub nocowanie u osoby wymienionej w postanowieniu lub utrzymywać kontakty z tą osobą w inny sposób. Postanowienie będzie określało, kiedy dziecko będzie miało spędzać czas lub mieć kontakt w inny sposób z osobą wskazaną w postanowieniu.

Postanowienie sądowe w sprawie dziecka regulujące jego miejsce zamieszkania

Sąd może uregulować miejsce zamieszkania dziecka wydając którekolwiek z poniższych postanowień w sprawie dziecka:

• Wyznaczając jedną osobę, z którą dziecko ma mieszkać.

• Wyznaczając dwie osoby mieszkające ze sobą, jako osoby, z którymi dziecko ma mieszkać. Tego rodzaju postanowienia sądowe w sprawie dziecka wydawane są na ogół na korzyść rodzica dziecka i rodzica przybranego.

• Wyznaczając dwie osoby, które nie mieszkają ze sobą, jako osoby, z którymi dziecko ma mieszkać. Postanowienie sądowe w sprawie dziecka poda szczegóły odnośnie do tego, kiedy dziecko ma mieszkać w danym miejscu (z daną osobą). Takie rozwiązanie umożliwia dziecku mieszkanie z obojgiem rodziców w ich domach po ich rozejściu się. Czas, jaki dziecko ma spędzać w poszczególnych domach nie musi być równy.

Jakie są korzyści uzyskania postanowienia sądowego w sprawie miejsca zamieszkania dziecka na swoją korzyść?

Osoba wyznaczona przez sąd w postanowieniu w sprawie dziecka jako ta, z którą dziecko ma mieszkać, może pojechać z dzieckiem za granicę na okres do jednego miesiąca bez konieczności uzyskania na to zgody drugiego rodzica czy zezwolenia sądu.

Rodzic, który nie jest wyznaczony w postanowieniu w sprawie dziecka jako osoba, z którą dziecko ma mieszkać, nie ma takiego prawa. Niemniej jednak, w przypadku niemożności uzyskania zgody drugiego rodzica, może wnioskować do sądu o wydanie postanowienia w kwestii szczególnej (z ang. specific issue order), aby wyjechać z dzieckiem za granicę.

Jeśli osoba, z którą dziecko mieszka na podstawie postanowienia sądowego, będzie chciała zabrać dziecko za granicę na okres dłuższy niż jeden miesiąc, będzie musiała wnioskować o wydanie postanowienia w kwestii szczególnej w ten sam sposób.

Postanowienia sądowe regulujące ustalenia odnośnie do kontaktów

Jeśli nie będzie można dojść do porozumienia ze swoim byłym partnerem/swoją byłą partnerką odnośnie do tego, kiedy dziecko powinno spędzać czas czy mieć inną formę kontaktu czy też odnośnie do poziomu czy częstotliwości kontaktów, bądź w sytuacji, gdy rodzic, z którym dziecko mieszka (tj. na rzecz którego wydano postanowienie w sprawie zamieszkania dziecka) uniemożliwia odbycie się kontaktów bez uzasadnionego powodu, konieczne będzie złożenie do sądu wniosku o wydanie postanowienia w sprawie dziecka regulującego te ustalenia.

Sąd może zasądzić którykolwiek z poniższych rodzajów kontaktu w ramach postanowienia sądowego w sprawie dziecka:

• Kontakt bezpośredni i pośredni. Kontakt bezpośredni oznacza, że dziecko będzie miało kontakt z osobą wskazaną w postanowieniu poprzez przebywanie u niej bądź jej odwiedzanie. Kontakt bezpośredni to kontakt utrzymywany listownie, e-mailem, przy użyciu techniki VOIP (na przykład Skype), komunikatora internetowego czy telefonicznie. Kontakt pośredni jest ustalany przez sąd w przypadku, gdy kontakt bezpośredni dziecka z daną osobą nie jest stosowny (na przykład ze względu na potencjalne ryzyko dla dobra dziecka, którym nie da się zarządzać w innym sposób).

• Kontakt z nocowaniem i odwiedzaniem. Ustalenia w zakresie kontaktu bezpośredniego mogą stanowić, że dziecko będzie odwiedzało osobę wskazaną w postanowieniu w sprawie dziecka na kilka godzin lub zostawało u niej na noc. Kontakt z odwiedzaniem jest zazwyczaj ustalany w przypadku niemowlaka lub małego dziecka. W tego typu przypadkach sąd może ustalić krótsze, ale częstsze kontakty. Jeśli wniosek o ustalenie kontaktów dotyczy starszego dziecka, które jest w stanie lepiej się o siebie zatroszczyć, często ustanawia się kontakty z nocowaniem. Kontakty mogą również ulegać stopniowym zmianom. Jeśli dziecko nie miało kontaktów z rodzicem, z którym nie mieszka na co dzień, pierwszym etapem może być kontakt pośredni w formie listów czy e-maili, mający na celu ponowne zaznajomienie dziecka z tym rodzicem. Następnie może on przeistoczyć się w kontakt w formie kilkugodzinnych odwiedzin, aby wraz z upływem czasu stopniowo się przedłużać, ostatecznie prowadząc do kontaktu z nocowaniem.

• Kontakt nadzorowany i kontakt bez nadzoru. Jeśli sąd uzna, że dziecku zagraża niebezpieczeństwo w przypadku bezpośredniego bądź pośredniego kontaktu, może nakazać, by kontakt był nadzorowany/monitorowany przez osoby trzecie. Przykładowo, w przypadku ustalenia kontaktów bezpośrednich, sąd może nakazać, by kontakty z osobą wskazaną w postanowieniu w sprawie dziecka odbywały się w ośrodku kontaktowym, gdzie personel placówki będzie dostępny w celu nadzorowania, wspierania, czy monitorowania w razie potrzeby kontaktu, aby zapewnić bezpieczeństwo dziecka i działać w jego interesie. W przypadku braku zastrzeżeń co do bezpieczeństwa czy dobra dziecka, kontakty będą się odbywać bez nadzoru.

Kiedy postanowienia ustalające kontakty z dzieckiem przestają obowiązywać?

Postanowienia sądowe w sprawie dziecka regulujące to, z kim dziecko ma spędzać czas czy mieć inną formę kontaktu i/lub terminy, w których dziecko ma spędzać czas lub mieć inny rodzaj kontaktu z daną osobą, obowiązują do momentu ukończenia przez dziecko 16 roku życia, a w wyjątkowych sytuacjach do ukończenia przez dziecko 18 lat. Sąd może również wyznaczyć okres obowiązywania postanowienia. Postanowienia sądowe w sprawie dziecka regulujące to, z kim dziecko ma mieszkać i/lub kiedy dziecko ma mieszkać z daną osobą, obowiązują do momentu ukończenia przez dziecko 18 roku życia. Postanowienie w sprawie dziecka automatycznie traci ważność, jeśli rodzice dziecka będą mieszkać razem nieprzerwanie przez okres dłuższy niż sześć miesięcy po wydaniu takiego postanowienia.

Brexit Impacting On Custody Disputes

Wed, 27 May 2020 19:40:03 GMT

Brexit Impacting On Custody Disputes

All of the uncertainty over Brexit has fuelled legal disputes over child custody.

According to research conducted by the law firm Nockolds, the surge of EU migrants leaving the UK head of October 31st has seen Orders sent to the Family Court soar.

In 2016, the Family Courts made 55,791 Child Arrangement Orders. In 2 years, this increased by 19% to 66,141 in 2018. The number of Child Arrangement Orders has increased by more than two thirds (68%) since 2011, when the Court received 39,319 Orders.

Brexit has also meant that Recovery Orders to the Family Court have also increased, as worried parents ensure the correct legal measures are in place to assist in the recovery of children who are ‘kidnapped’ – been unlawfully taken away or with held from – the person who is responsible for them.

In 2018, 640 Recovery Orders were made, a 25% increase on the 511 Orders that were made in 2016. Overall, the number of Recover Orders issued by the Family court have more than doubled since 2011 when 231 Orders were issued.

According to Nockolds, when a divorced or separated EU national leaves the UK they may want to take any children with them, which can prompt a legal dispute if the other parent wishes to remain in the country and retain access to the children.

Barbara Bitis, a Senior Associate in the family law team at Nockolds, comments:

“We are seeing an increase in child custody disputes where one or both of the parents were born outside the UK. If one parent wants to leave the UK, this can trigger a dispute. These disputes are often harder to resolve informally because of the distances involved and the difficulties over access.

“A key factor in the steady rise of child custody disputes over the past decade is the growing proportion of the population born outside the UK, or with links to foreign countries. Brexit has prompted a wave of EU nationals to leave the UK, many of whom have children in this country.

“The parent leaving the UK may feel particularly strongly about issues around identity, while the parent remaining in the UK will often argue that the child was born here, is being educated here and is immersed in the culture. In such cases compromise can be unusually difficult.

“A major anxiety for EU nationals is how orders made by the UK courts will be upheld in EU countries after the UK leaves on 31st October. If the UK is treated like any other foreign country, it could be significantly harder and more costly to enforce judgements made by British courts in the EU.”

According to Nockolds, the rise in child custody disputes in the courts does not correlate with a rise in single parent families generally. Figures from National Statistics show that the proportion of families with children headed by single parents has remained at around 25% for over a decade.

Opublikowane w Today's Family Lawyer w dniu 03.10.2019

Brexit driving rise in custody battles, lawyers claim

Wed, 27 May 2020 17:31:05 GMT

Brexit driving rise in custody battles, lawyers claim

An increase in parents bringing legal action over access to their children is linked to a rush of EU citizens leaving Britain before Brexit, lawyers claim.

In the two years after the referendum in June 2016, the number of child arrangement orders increased by nearly 20 per cent, figures from the family courts show. There were more than 66,000 orders made last year.

Recovery orders made by the courts in relation to abducted children also increased by 25 per cent to 640 over the period.

“A key factor in the steady rise of child custody disputes over the past decade is the growing proportion of the population born outside the UK, or with links to foreign countries,” Barbara Bitis, a solicitor at the firm Nockolds, said.

Brexit “has prompted a wave of EU nationals to leave the UK” and that many of them have children in Britian, she added.

Opublikowane w The Times w dniu 24.09.2019

Działalność gospodarcza w Wielkiej Brytanii po Brexicie. Co się zmieni?

Wed, 27 May 2020 16:44:53 GMT

Działalność gospodarcza w Wielkiej Brytanii po Brexicie. Co się zmieni?

Sytuacja osób i przedsiębiorstw prowadzących działalność poza krajem nie będzie przejrzysta. Obecnie, Rozporządzenie Bruksela 1 określa zasady, w oparciu o które dane sądy mają jurysdykcję w razie sporów między podmiotami indywidualnymi lub przedsiębiorstwami znajdującymi się w różnych krajach członkowskich UE.

Jeśli strona ma miejsce zamieszkania w kraju członkowskim, jurysdykcję ma sąd miejsca zamieszkania pozwanego. Obejmuje to także ochronę słabszej strony w przypadku konsumentów, pracowników czy osób objętych ubezpieczeniem - oznacza to, że strony te mogą wystąpić do sądu z pozwem i być sądzone w swoim kraju zamieszkania. Obecny system pozwala na przystępny cenowo i skuteczny sposób uznawania i wykonywania orzeczeń sądów europejskich.

Przykładowo, małe przedsiębiorstwa i konsumenci mają możliwość złożenia pozwu przeciwko drugiej stronie w swoim lokalnym sądzie właściwym, korzystając z usług lokalnego prawnika. Ponieważ orzeczenie będzie następnie uznane i wykonane w innym kraju UE bez żadnych przeszkód, cała procedura jest identyczna z tą mającą zastosowanie w przypadku orzeczeń krajowych.

Ponadto, UE przyjęła szersze przepisy dotyczące doręczania dokumentów i składania zeznań. Warto wspomnieć o dyrektywie dotyczącej ubezpieczenia komunikacyjnego, która działa na korzyść ofiar wypadków samochodowych i pozwów przeciwko ubezpieczycielom w sytuacji, gdy do wypadku doszło w innym kraju UE. Na mocy tej dyrektywy w przypadku odmowy uznania roszczenia, powód może pozwać ubezpieczyciela w sądzie kraju, w którym ma miejsce zamieszkania.

Jeśli chodzi o postępowania o niewypłacalności, obecnie brytyjskie postępowania są uznawane w innych krajach UE, co pomaga w zapewnieniu sprawności transakcji biznesowych. W przypadku Brexitu bez porozumienia, tak jak już wspomniano powyżej, Wielka Brytania, będąc poza UE, będzie musiała polegać na przepisach istniejących przed jej wstąpieniem do UE, a więc przepisach Konwencji brukselskiej z 1968 roku. Należy jednak wspomnieć, że Cypr, Czechy, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Polska, Słowacja i Słowenia nie przyjęły Konwencji, a więc nie może ona być stosowana w sporach między Wielką Brytanią a tymi krajami.

Wielka Brytania będzie zatem musiała polegać na swoich krajowych przepisach dotyczących uznawania i wykonywania orzeczeń wydanych za granicą. W Anglii i Walii obowiązują obecnie przepisy prawa zwyczajowego. Oznacza to, że orzeczenie wydane za granicą nie może być bezpośrednio wyegzekwowane w Wielkiej Brytanii – będzie ono traktowane tak, jakby powodowało zadłużenie jednej strony wobec drugiej, aczkolwiek wierzyciel będzie musiał wystąpić do właściwego sądu w Wielkiej Brytanii, który posiada jurysdykcję w sprawie.

Jeśli chodzi o wykonanie orzeczenia, sąd w Wielkiej Brytanii nie przyzna jurysdykcji jeśli oryginalne orzeczenie nie będzie podlegało jurysdykcji w świetle stosownych przepisów obowiązujących w Wielkiej Brytanii. W związku z tym, odmówione zostanie wykonanie orzeczenia, w związku z którym będzie istniało podejrzenie, że zostało ono pozyskane w sposób nieuczciwy, będzie sprzeczne z polityką publiczną lub jeśli będzie tego wymagać zasada zapewnienia sprawiedliwego procesu (z ang. ‘natural justice’).

Jakiekolwiek orzeczenie w sprawach finansowych musi podawać określoną kwotę, musi być ostateczne i nie może dotyczyć podatków, kar czy wielokrotnych odszkodowań. Sądy krajowe nie biorą pod uwagę zasady wzajemności w przypadku rozpatrywania egzekucji konkretnych orzeczeń. Oznacza to, że jeśli po Brexicie podmiot w kraju europejskim pozwie do sądu osobę lub przedsiębiorstwo z Wielkiej Brytanii, orzeczenie wydane w tej sprawie nie będzie automatycznie uznane w Wielkiej Brytanii, nie zostanie wzięte pod uwagę i w celu jego uznania konieczne będzie złożenie stosownego wniosku.

Powyższe ukazuje, że pojawi się możliwość sprzeciwienia się jego wykonaniu. Cały proces stanie się bardziej skomplikowany, co przełoży się na dodatkowy czas oczekiwania oraz koszty. Kilka konwencji haskich ma zastosowanie do współpracy w sprawach cywilnych i być może będzie można się na nie powoływać. Jeśli Wielka Brytania wystąpi z UE, Rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów i w sprawie współpracy między sądami przy przeprowadzaniu dowodów, które stanowią dokumenty, do których sądy odnoszą się przed zastosowaniem postanowień prawa zwyczajowego dotyczącego doręczania dokumentów za granicą i przeprowadzania dowodów oraz w przypadku kilku jurysdykcji, nie będą miały zastosowania.

Wielka Brytania nie będzie miała również możliwości zawarcia osobnych porozumień dwustronnych z poszczególnymi państwami UE, bowiem Unia Europejska jest jedynym organem właściwym w tym zakresie. Poszczególne kraje członkowskie nie będą mogły podpisywać umów z innymi krajami. Zakłada się, że rząd ponownie stanie się stroną Konwencji z Lugarno i będzie dążyć do wynegocjowania nowego traktatu z Unią Europejską odnośnie do kwestii związanych z prawem cywilnym i współpracy w ramach prawa rodzinnego.

PODSUMOWANIE

Pośród całego tego zamieszania, jedno jest pewne:

Po Brexicie, życie osób i działalność firm, czy to mieszkających/mających siedzibę w Wielkiej Brytanii czy też powiązanych z Wielką Brytanią, będzie bardziej skomplikowane. Od podstawowych praw uprawniających do pozostania w kraju, pracowania i podróżowania, po zasady handlu, wszystkie dotychczasowe prawa, które uznawało się do tej pory za oczywiste będą uchylone i zależeć będą od wcześniej istniejących konwencji do czasu ponownego wynegocjowania przez Wielką Brytanię nowych traktatów co do postępowania w ramach prawa cywilnego i współpracy. Radzimy uporządkować wszystkie swoje sprawy już teraz.

Jeśli podjąłeś decyzję, by zostać w Wielkiej Brytanii, radzimy złożyć wniosek o prawo stałego pobytu. Należy być przygotowanym na błędy natury administracyjnej, do których doszło w nagłośnionych sprawach, w których odmówiono pozwolenia na pobyt stały. Należy uporządkować swoje dokumenty. Choć obecne zasady pozwalają na automatyczne uznanie niektórych dokumentów, przepisy ulegną zmianie i jeśli zagraniczne dokumenty będą miały być uznane, będą musiały być opatrzone Apostille i przetłumaczone na język angielski.

Zgodne życie i stosunki handlowe są ważne dla wszystkich i będą priorytetem zarówno dla Brytyjczyków jak i Europejczyków, aczkolwiek w związku z brakiem wyraźnych wytycznych oraz politycznych realiów oznaczających, że pewne kwestie nie są pierwszorzędnej wagi, radzimy jak najszybciej postarać się o swoje dokumenty. W celu uzyskania porady odnośnie informacji zawartych w tym artykule, prosimy o kontakt.

Barbara Bitis

Solicitor

Opublikowane w Polish Express w dniu 25.09.2019

Jak Brexit wpłynie na życie Polaków w Wielkiej Brytanii? (część I)

Wed, 27 May 2020 16:32:03 GMT

Jak Brexit wpłynie na życie Polaków w Wielkiej Brytanii? (część I)

DOM I PRACA

Obecnie, w odniesieniu do obywateli Polski w Wielkiej Brytanii obowiązuje zasada swobodnego przepływu osób w celach osiedlania się lub podjęcia pracy. Nic nie ulegnie w tej kwestii zmianie dopóty, dopóki Wielka Brytania będzie częścią Unii Europejskiej, a dzięki tej zasadzie obywatele Polski nie potrzebują wizy aby tu pracować, przebywać czy podróżować i mają dostęp do tych samych usług co Brytyjczycy w zakresie służby zdrowia i opieki społecznej.

Po wyjściu Wielkiej Brytanii z UE, sytuacja nie jest do końca jasna. Rząd zasygnalizował, że obywatele krajów europejskich osiedleni w Wielkiej Brytanii będą mieli prawo pobytu, niemniej jednak w ramach środków praktycznych konieczne będzie złożenie wniosku o pozwolenie na pobyt. Doszło niedawno do sytuacji, w których wnioski prominentnych fachowców europejskich o pobyt stały w Zjednoczonym Królestwie zostały odrzucone. Przykładem jest sprawa Monique Hawkins (opisana w The Guardian w dniu 28 grudnia 2016 roku), obywatelki Holandii, która mieszkała w Wielkiej Brytanii przez 24 lata i ma dwójkę dzieci z jej mężem – Brytyjczykiem.

Pani Hawkins złożyła wniosek o pozwolenie na pobyt stały w Wielkiej Brytanii. W oparciu o obecne zasady, jej wniosek został odrzucony, a ją samą poinformowano, że ma opuścić Wielką Brytanię. Obywatel kraju europejskiego pozostający w związku małżeńskim z Brytyjczykiem nie ma automatycznie prawa do obywatelstwa brytyjskiego.

Pani Hawkins musiała uzyskać dokumentację potwierdzającą jej pobyt stały, co wiązało się z wypełnieniem 85-stonnicowego wniosku. Najwyraźniej Home Office przeoczył istotne informacje w jej wniosku, bowiem nie miała ona możliwości przedłożyć oryginału jej holenderskiego paszportu – jej ojciec zmarł i potrzebowała paszport, aby móc na bieżąco podróżować do Holandii celem zapewnienia wsparcia matce. Urząd nie tylko odrzucił jej wniosek, ale wysłał jej także list, który nie brał pod uwagę jej prawa do pobytu w Wielkiej Brytanii.

Dominic Raab, poseł z jej okręgu, interweniował w jej sprawie. Wniosek pani Hawkins został złożony jeszcze raz i tym razem rozpatrzony pozytywnie. Przedstawiciele Home Office powiedzieli, że jej pierwszy wniosek nie mógł zostać rozpatrzony, bowiem nie załączono do niego oryginalnego dokumentu tożsamości. Sprawa ta naświetla trudności natury praktycznej, z którymi mogą się spotkać osoby składające skomplikowane wnioski i oczekujące, że Home Office należycie i dokładnie je rozpatrzy.

RADA?

Osoby, które poważnie biorą pod uwagę zostanie w Wielkiej Brytanii bez względu na to, co stanie się w związku z Brexitem, powinny skorzystać z pomocy dobrego radcy ds. imigracji i przygotować dokumentację na potrzeby złożenia wniosku o prawo do pobytu stałego. Obecnie obywatelom UE nie udzielane są żadne automatyczne gwarancje.

ZDROWIE

Obywatele Polski mają prawo do korzystania z bezpłatnej państwowej służby zdrowia (z ang. NHS) oraz te same prawa co Brytyjczycy w zakresie warunków pracy, płacy oraz świadczeń socjalnych/zasiłków. Po wyjściu Wielkiej Brytanii z UE, w zależności od statusu danej osoby, prawa dostępu do bezpłatnej opieki zdrowotnej oraz prawo do kontynuacji zatrudnienia mogą ulec zmianie.

W zależności od w/w statusu, jeśli dana osoba nie będzie mieć prawa do stałego pobytu, jej prawo do dalszego przebywania w Wielkiej Brytanii będzie rozpatrzone w oparciu o przepisy imigracyjne, co może, ale nie musi oznaczać, że osoba ta będzie miała prawo do podjęcia zatrudnienia. Prawo to będzie ograniczone czasowo i może wiązać się z koniecznością składania regularnych wniosków o przedłużenie tego okresu.

Prawo do pobytu i zatrudnienia niekoniecznie musi również oznaczać prawo dostępu do bezpłatnej służby zdrowia, dlatego należy rozważyć wykupienie prywatnego pakietu medycznego. Powyższe może okazać się faktem w przypadku Brexitu bez żadnego porozumienia (no deal Brexit), aczkolwiek oczekuje się, że wszystkie państwa członkowskie wynegocjują porozumienia adresujące powyższe kwestie.

Barbara Bitis

Solicitor

Opublikowane w Polish Express w dniu 07927 191 382

Brexit: Wpływ na przedsiębiorstwa i osoby fizyczne będące stronami sporów sądowych

Wed, 27 May 2020 15:21:42 GMT

Brexit: Wpływ na przedsiębiorstwa i osoby fizyczne będące stronami sporów sądowych

Uznawanie wyroków sądowych

Oprócz możliwości bezproblemowego prowadzenia działalności gospodarczej przez europejskie firmy i osoby fizyczne w innych krajach europejskich, członkostwo w Unii Europejskiej pozwala na automatyczne uznawanie wszelkich wyroków sądowych na korzyść danej osoby/firmy. Wyroki nie są uznawane tylko w wyjątkowych sytuacjach. Przykładowo, w przypadku sporu pomiędzy osobą w jednym kraju europejskim i drugą osobą w innym kraju członkowskim UE, wyrok wydany w sądzie kraju będącym stałym miejscem pobytu powoda, będzie automatycznie uznany w kraju, w którym mieszka druga strona sporu. Wyrok może dotyczyć różnych kwestii – spraw finansowych lub kwestii rodzinnych. Międzynarodowe uznawanie wyroków i ich wykonywanie odbywa się w oparciu o Rozporządzenie Bruksela 1, które pozwala na automatyczne uznawanie wyroków, z wykorzystaniem standardowego formularza wniosku o wydanie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego („ETE”). Po wydaniu przez sąd ETE, tytuł jest wysyłany do organu egzekucyjnego kraju, w którym mieszka druga strona. Nie ma potrzeby załatwiania żadnych innych formalności, co jest bardzo istotne dla utrzymania i wspierania stosunków gospodarczych i ochrony praw strony poszkodowanej do ubiegania się o zadośćuczynienie od drugiej strony.

RODZINA

W przypadku gdy rodzice dziecka są obywatelami różnych krajów, wyrok wydany w jednym z krajów będzie uznany przez sąd w drugim kraju. Na mocy Konwencji brukselskiej, w sprawie na przykład o alimenty lub miejsce zamieszkania dziecka, nakaz musi zostać wykonany, a następnie złożony nowy wniosek. Reguluje to procesy w jednym kraju i pozwala na uznanie oraz wykonanie orzeczenia sądu z innego kraju europejskiego.

PRZESTĘPCZOŚĆ

Aresztowanie

W sprawach karnych, jeśli osoba lub podmiot prawny został(a) uznana/-y winną/winnym popełnienia przestępstwa, wydawane są międzynarodowe nakazy aresztowania pozwalające na jej/jego aresztowanie bez względu na to, w którym kraju europejskim aktualnie się znajduje. W przypadku osób aresztowanych w innym kraju europejskim, obowiązują te same przepisy odnośnie do prawa dostępu do informacji, tłumacza czy prawnika. Honorowana jest również zasada domniemania niewinności i wymóg obecności oskarżonego podczas procesu sądowego. Stosowane są również środki ochronne wobec osób wymagających szczególnej troski. Wszystkie powyższe prawa honorowane są w ramach brytyjskiego prawa, na mocy konwencji o ochronie praw człowieka.

DOSTĘP DO INFORMACJI

Niemalże ponad połowa wszystkich dochodzeń w sprawach karnych wiąże się z wysłaniem do innego kraju prośby o dostęp do informacji elektronicznych stanowiących dowody w sprawie, mających formę wiadomości tekstowych, e-maili czy treści z aplikacji do obsługi wiadomości. Komisja Europejska opracowuje nowe zasady, które pozwolą policji i organom sądowym na łatwiejszy i szybszy dostęp do informacji elektronicznych stanowiących materiał dowodowy w prowadzonych sprawach. W planach jest stworzenie europejskiego nakazu wydania dowodów, który pozwoli organom sądowym w jednym państwie UE na pozyskanie materiałów dowodowych z innego państwa członkowskiego w ramach ściśle obowiązujących ram czasowych dla udzielenia odpowiedzi. Europejski nakaz zabezpieczenia dowodów zobowiąże z kolei daną osobę w innym kraju do zabezpieczenia konkretnych danych. Celem takiego działania jest również zapewnienie firmom i usługodawcom pewności prawnej i tych samych zasad dostępu dla wszystkich zainteresowanych.

W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że podczas gdy Wielka Brytania jest członkiem UE, zarówno osobom fizycznym, jak i przedsiębiorstwom łatwiej jest podjąć działania prawne skierowane wobec podmiotu w innym kraju członkowskim, zapewnić automatyczne uznanie wydanego orzeczenia czy wystąpić o jego wykonanie w ramach jednolitej procedury. W sprawach rodzinnych, na przykład odnośnie do kwestii miejsca zamieszkania dziecka czy egzekucji nakazu zapłaty, pozostałe państwa członkowskie zobowiązane są uznać ważność nakazu oraz podjąć próbę jego wykonania. W sprawach karnych, obecne rozwiązania pozwalają na bardzo szeroką współpracę i obowiązywanie prawa zwyczajowego we wszystkich państwach członkowskich. Pytanie brzmi, co stanie się, kiedy Wielka Brytania wyjdzie z Unii?

BREXIT BEZ POROZUMIENIA

W przypadku gdy Wielka Brytania nie podpisze umowy wystąpienia z UE, która określa warunki, na jakich Wielka Brytania wystąpi z UE oraz charakter przyszłych relacji między stronami, Wielka Brytania w trybie natychmiastowym wystąpi ze wszystkich struktur instytucjonalnych UE bez okresu przejściowego (Brexit bez porozumienia).

Oznaczać to będzie, że dotychczasowy porządek prawny obowiązujący w wielu obszarach ulegnie zmianie.

Przykładowo, w zakresie prawa rodzinnego, w razie sporu dotyczącego adopcji dziecka lub jego miejsca zamieszkania, między Wielką Brytanią a krajami UE/EOG w dalszym ciągu obowiązywać będzie konwencja haska, która reguluje większość tych samych kwestii, jakich dotyczyły rozporządzenia z Brukseli. Niemniej jednak, w kwestii uznawania zagranicznych orzeczeń i nakazów sądowych, zasada wzajemności nie będzie obowiązywać. Prawnicy będą musieli sprawdzić, czy istnieją ewentualne traktaty dwustronne i konwencje z okresu sprzed wejścia do Unii Europejskiej, które nadal obowiązują. Prawnik będzie musiał sprawdzić zasady prawne danego kraju i ewentualnie nawiązać współpracę z prawnikiem w tymże kraju. Wielka Brytania będzie musiała wrócić do istniejących przepisów krajowego prawa zwyczajowego i ustawodawstwa. Międzynarodowe uznawanie orzeczeń w sprawach rozwodowych będzie regulowane prawem krajowym, co oznacza, że jeśli prawo drugiego kraju, w którym druga strona ma miejsce stałego zamieszkania, nie akceptuje lub nie uznaje orzeczenia z innego państwa europejskiego, to może to spowodować konflikt jurysdykcji. W praktyce oznacza to, że może dojść do prowadzenia postępowania sądowego w dwóch różnych krajach jednocześnie i sporu dotyczącego ustalenia, jurysdykcja którego kraju winna obowiązywać.

W przypadku alimentów, a więc kwestii, która dotyczy wielu byłych współmałżonków, przepisy prawne oferują obecnie środki, które pozwalają na egzekwowanie płatności i alimentów w sytuacji, gdzie byli małżonkowie mieszkają w dwóch różnych krajach. Obejmuje to także wzajemne uznawanie sądowych nakazów ochrony, zapewniając tym samym pomoc ofiarom przemocy domowej lub nękania poza granicami kraju. Środki te nie będą dostępne po Brexicie, a instytucje egzekwujące tego typu nakazy będą musiały sięgnąć po rozwiązania dostępne w ramach Konwencji haskiej z 1996 roku. Konwencja haska z 1970 roku określa zasady uznawania orzeczeń w kwestiach rozwodowych i separacji prawnej, aczkolwiek nie zapewnia żadnej pomocy w zakresie postępowania egzekucyjnego i wiele państw UE nie ratyfikowało dokumentu. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli ktoś liczy na uznanie w Wielkiej Brytanii nakazu wydanego w innym kraju, na przykład w Polsce, co obecnie ma miejsce automatycznie, nie będzie miał takiej samej możliwości. Co więcej, rząd chce uchylić te elementy prawa europejskiego, które opierają się na zasadzie wzajemności. Oznacza to, że jeśli ktoś będzie dążył do wykonania danego nakazu, będzie to zależało od przepisów prawa w kraju, w którym ma on być wykonany i nie będzie on uznawany automatycznie.

Barbara Bitis

Solicitor

Opublikowane w Polish Express w dniu 07927 191 382